Relaxin' At Camarillo

Ο ιδιοκτήτης και δημιουργός της δισκογραφικής εταιρείας Dial , Ross Russel κάλεσε το καλοκαίρι του 1946 τον Charlie Parker στην Καλιφόρνια να ηχογραφήσει για λογαριασμό της. Κι αυτό γιατί του άρεσε η bebop. Ο Parker όμως είχε διαφορετική γνώμη έχοντας τα δικά του προβλήματα με την ηρωίνη, η οποία τον έφτασε στο χείλος της παραφροσύνης και της καταστροφής.

Νοσηλεύτηκε για επτά μήνες στο πολιτειακό νοσοκομείο του Camarillo, παίρνοντας εξιτήριο τον Απρίλη του 1947. Επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη λίγες εβδομάδες μετά, άρχισε πρόβες για την εμφάνιση ενός μήνα στο θρυλικό τζαζ-κλαμπ ''3 Deuces'' της 52ης Οδού. Στη φωτογραφία το κλαμπ όπως ήταν την ίδια εποχή (1948).

To κουιντέτο του αποτελούνταν από τον ίδιο στο άλτο σαξόφωνο, τον Μάιλς Ντέηβις στην τρομπέτα, τον Ντιούκ Τζόρνταν στο πιάνο, τον Τόμυ Πότερ στο μπάσο και τον Μαξ Ρόουτς στα τύμπανα. Σχήμα που τελικά έμελλε να παίζει μαζί για τους επόμενους περίπου είκοσι μήνες.

Η περιπέτειά του στο εν λόγω νοσοκομείο έγινε ηχογράφηση με τον γλυκύτατο τίτλο ''Relaxing at Camarillo''. 

Στο διάστημα αυτό ηχογράφησαν εξαιρετικά κομμάτια για την ίδια την Dial αλλά και την Savoy Records. Mερικοί τίτλοι είναι : ''Charlie Parker- Complete Savoy Live Recordings'', ''Charlie Parker- Complete Savoy Recordings'', ''Charlie Parker- The complete Dial sessions'' απ' όπου και η ηχογράφηση που ακούμε στο βίντεο. Παίζει κιθάρα ο Barney Kessel, 24άχρονος τότε.

Οι δισκογραφικές πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο του Barry MacRae ''Miles Davies''-1988
Η φωτογραφία αντλήθηκε από το www.guardian.co.uk

H αδιακρισία του Mπροντ

"Δεν πιστεύω πως ο Kάφκα ζήτησε από τον Mπροντ να καταστρέψει την αλληλογραφία του επειδή φοβόταν τη δημοσίευσή της. Ούτε που θα του πέρασε από το νου τέτοια σκέψη. Οι εκδότες δεν ενδιαφέρονταν για τα μυθιστορήματά του, από πού κι ως πού θα ενδιαφέρονταν για τα γράμματά του; Aυτό που τον ωθούσε να τα καταστρέψει ήταν η ντροπή, η εντελώς στοιχειώδης ντροπή όχι του συγγραφέα, αλλά του απλού ατόμου, η ντροπή ν' αφήσει να σέρνονται προσωπικά του πράγματα κάτω απ' το βλέμμα των άλλων, της οικογένειας, των αγνώστων, η ντροπή μήπως γίνει αντικείμενο, η ντροπή που μπορεί «να ζήσει και μετά το θάνατό του». Kι όμως, ο Mπροντ παρέδωσε αυτά τα γράμματα στη δημοσιότητα! 

 Προηγουμένως, στη δική του διαθήκη, είχε ζητήσει από τον Kάφκα «να καταστρέψει μερικά πράγματα», όμως ο ίδιος δημοσιεύει τα πάντα, αδιακρίτως, ακόμη κι εκείνο το μεγάλο και οδυνηρό γράμμα που βρέθηκε σ' ένα συρτάρι, γράμμα που ο Kάφκα δεν αποφάσισε ποτέ να το στείλει στον πατέρα του και που, χάρη στον Mπροντ, μπόρεσαν να το διαβάσουν οι πάντες εκτός από τον παραλήπτη του. 
H αδιακρισία του Mπροντ δεν έχει καμία δικαιολογία στα μάτια του. Πρόδωσε το φίλο του. ΄Eπραξε αντίθετα προς τη θέλησή του, αντίθετα προς το νόημα και το πνεύμα της θέλησής του, αντίθετα προς το συνεσταλμένο χαρακτήρα του, κι ας τον γνώριζε."

Από το εκλεκτό δοκίμιο του Μίλαν Κούντερα «Οι προδομένες διαθήκες» (εκδόσεις «Eστία», μετάφραση Γιάννη Xάρη)

sani festival 2011

Sani Festival 2011: 20 χρόνια Jazz on the hill 

Με γιορτινή διάθεση ανεβάζει φέτος αυλαία το Sani Festival, αφού κλείνει 20 χρόνια εκδηλώσεων Jazz on the Hill.

Οι εκδηλώσεις του Sani Festival ξεκινούν στις 15 Ιουλίου και θα διαρκέσουν μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου. Θα πραγματοποιηθούν στο Λόφο της Σάνης και στο Garden Theatre.

Περισσότερα στο :   www.elculture.gr

"Working Class Hero" από τη Θεά

Το εξαιρετικό τραγούδι του John Lennon ερμηνευμένο εδώ από την ''Θεά'' Marianne Faithfull. Είναι κατά την άποψή μου η καλύτερη version και είναι από τη live stageshow εμφάνιση στη Νέα Υόρκη με τον τίτλο ''Sessions at west 54th''.

Ώριμη ερμηνεία παρέα με μια φοβερή μπάντα, από μια περσόνα που και μόνο η διαδρομή της στη ζωή και όχι μόνο στη μουσική αρκεί να μας τρομάξει. Από κορίτσι του Μικ Τζάγκερ, τις τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών και την τρέλλα, μέχρι τις αποτοξινώσεις της και τις διάφορες κατά καιρούς επανόδους της άφησε ανεξίτηλο σημάδι στη διαδρομή.Αριστοκρατικής καταγωγής, διάνυσε μια τρομερή πορεία δοκιμάζοντας τα πάντα και βγήκε αλώβητη από όλα. 

Την ακούω και την παρακολουθώ χρόνια, την είδα live στην Αθήνα να ερμηνεύει Kurt Weill, έχω άπειρους δίσκους της. Tη λατρεύω απλά...